Wat een dag

Deze dag kan ik bijna niet samenvatten. Zoveel gebeurt er hier. Vandaag stond weer in het teken van Ronaldo’s zoontje en zijn familie.

Het is zo ongelooflijk mooi hoe gastvrij ik daar word ontvangen. Ik val binnen in hun cultuur in een zeer arme omgeving. Ze ontvangen Ronaldo als hun zoon, terwijl ze aanvankelijk niet zo blij waren met deze ongeplande zwangerschap, zonder echte relatie en mij als de oma van hun kleinkind. Echt heel mooi om te zien.

.

Na een bezoekje in de ochtend gaan Ronaldo, Landie, Ezekiel en Landie haar gehandicapte broertje met mij naar ons gasthuisje. We brengen daar de rest van de dag door als een echte familie en sluiten af met een diner. Wat hebben we genoten! 
 

Na het eten gaan we terug naar Landie haar huis waar we de beide jongens afleveren. Vanaf daar wandelen we naar de rode duinen om daar de zonsondergang te zien. Het is fantastisch! 

Daarna moeten we opschieten want we moeten nog naar een begrafenis. Ja echt waar! Een neef van de familie is overleden en vanavond is de herdenkingsdienst. Ik word als ware gast ontvangen en moet op de voorste rij zitten. Heel apart. Ik zit met m’n neus op de kist en ik heb geen idee wat er gebeurt. De begrafenis dienst is een waar feest!! Mensen dansen. De hele gemeenschap is uitgelopen. Een hele groep kinderen staat vooraan. En Landie zingt. Ik weet niet wat ik meemaak. 
Na een half uur vertrekken Ronaldo en ik en gaan we weer naar ons guesthouse.

We sluiten de dag af met gebed en een planning voor morgen. Wat een dag!